Det syns
(Per Sivle)
Me kunne standa
i Kampdags-Dyst
og ofte til Siger slaa.
Men baketter stod me
med Liv og Lyst
og trakka oss sjølv paa taa.
Og Soga slo opp
si verdige Bok,
oss sjølv i Spegel aa te,
og bad oss verta av Skade klok.
Men nei, me er Nordmenn, me.
So saar me med Split,
so haustar me Spott,
der me mellom Folki fer.
Og visste me endaa
inkje so godt
kor rivande gale me gjer.
Me kvesser og bit,
me brikjer med Ord,
me stel ifraa Daad og Dug.
-- Du gamle Noreg,
du Babel i Nord,
Gud samle din spreidde Hug.