Det er noko eige med overgangen til vår i Noreg. Lyset vender attende, dagane blir lengre, og naturen vaknar varsamt til liv. Nakne greiner får knoppar, fuglane kjem att, og i lufta ligg ei stille forventning om det som skal kome.
Biletet av dei små, gule fuglane mellom blømande kvistar fangar nett denne stemninga – ei mild, lys og håpefull tid. Det er som om naturen sjølv kviskrar: No byrjar det att.
Denne kjensla speglar seg òg i Per Sivle sitt dikt «Vaar i Norge». Han skildrar våren ikkje berre som ei årstid, men som ei kraft – ei brytingstid fylt av liv, lengt og rørsle. Det er kontrastar mellom kulde og varme, mellom det som slepper taket og det som spirer fram. Våren er ikkje still, men levande og sterk.
No er påskeferien i gang. For mange betyr det rolegare dagar, tid til ettertanke og høve til å vere ute i naturen. Nokre dreg til fjells, andre til sjøen – og mange finn gleda i dei enkle stundene heime. Påska gir oss eit pusterom, midt i ei tid der våren for alvor er i ferd med å feste grepet.
Sivle sine ord minner oss om at våren alltid kjem, sjølv etter dei mørkaste og kaldaste nettene. Det gjev eit fint bakteppe for påska – ei tid som òg handlar om von, fornying og nytt liv.
Med våren rundt oss og påskeferien godt i gang ynskjer vi alle ei riktig god påske!
Vaar i Norge
Vaar i Norge,
Vaar i Norge,
- der er Vaar i Norge nu!
Folke-Vaar med Kamp og Brydning,
Kræfters Gjæring, Længslers Sydning,
Isgangs-Veir, mens Skogens Topper
staar med friske, fulde Knopper.
"Høst i Norge!
Høst i Norge!"
skriker Kraake, skriker Ravn.
"Ingen Bær og ingen Blommer!
- Det er slut med Norges Sommer.
Stormen tuter, Sluddet detter.
- Det er Norges Vinternætter!"
"Vaar i Norge!
Vaar i Norge !"
synger Lerke, synger Stær.
"Denne Tid er uden Tvil jo
netop Norriges April jo.
Norges Blomstring er ei omme,
- tvertimod, nu skal den komme!"
Vaar i Barme,
Vaar i Barme,
- Vaar med Vilje, Tro og Liv!
Folkets Knopper, friske, fulde,
taaler en April-Nats Kulde.
Lad af Stormen Isen rives!
- Slig skal Ondt med Ondt fordrives!
